بهار کودکی ام

سفره ای بود که در خانه ی پدربزرگ پهن می شد

آشنا ها را دور هم جمع می کرد و

غریبگی ها را کم

رقص ماهی ها درتنگ

بوی سبزه ی تازه

شوق بچّه ها برای عیدی گرفتن 

اسکناس های  تانخورده ی لای قرآن

بهار روسری آبی مادر بزرگم بود

که عطر مهربانی می داد

بهار نوجوانی ام

شاخه گلی بود

که لحظه ی  تحویل سال هدیه می گرفتم

و حالا بهار 

فقط خاطره ی محوی ست

که از دور

برایم دست تکان می دهدو

دور می شود

تو نیستی

جای سینا کنار هفت سین خیلی خالی ست

و عید ازگوشه ی چشم شمع ها می چکد

روی دفترم

و شعرم آه

بوی آه ها

و های های بی کسی می دهد

دوست دور

از دور سلام ...

#دنیا غلامی