.....................
می گفت دوستت دارم
چشم هایی درونم می خندید
می گفت دلم برایت تنگ شده است
چشم هایی درونم می خندید
می گفت بدون تو می میرم
چشم هایی درونم می خندید
چه غریب است بازیگری
که نقشی را بازی می کند که رقیب اوست
فیلم نامه نویس بی انصاف !
کاش فقط چند دقیقه می گذاشتی
شبیه خودم باشم
تا ثابت کنم
هیچ کس اندازه ی من دوستت نداشت
و بگو
در سکانس آخر
چگونه بازی می کردم
نقش پرانتزی را که خالی ست !؟...
# دنیا غلامی
پنج پلنگ وحشی می بینم
پنجره را می بندم
خانه تاریک است
دنبال شمع می گردم
زنی می گوید: بسته ها خالی ست
کسی از پشت چشم هایم را می گیرد
ترسم را قورت می دهم
اسم ها را یکی یکی می گویم
همه جا ساکت است
دست روی قلبم می گذارم
دست ها کنار می رود
برمی گردم
خانه ناپدید شده
وسط جاده ای از مه ایستاده ام
چشم هایش را دیده بودم
زخم هایم را می داند
و روی جاکلیدی خانه
قفل کوچکی ست که راز کلیدش با اوست...
# دنیا غلامی
پ.ن :
بعضی وقت ها هم می آیی فراموش کنی
با یک تشابه اسمی
یک تکّه کلام
یک آهنگ قدیمی
تاول خاطره ای در ذهن می ترکد
انگار بعد از طوفان
سکوتی عمیق و چند تکّه کاغذِ افتاده پشت در
بعضی ها آنقدر مهربانند
که بعدِ رفتنشان
عمیق ترین تنهایی ها را تجربه می کنی
و نه تنها غروب جمعه
بلکه تمام هفته طعم سیب ترش می دهد
اینطور وقت هایی شعرهای «سیّد علی» را می خوانم
تو چه می کنی ؟
اصلا یادت هست که نیستم ؟...
# دنیا غلامی
پ .ن :
