کشاورزی را می مانم

که چشم های خواب آلود مترسکی

تمام محصولش را از بین برده

و دلم سنجابی ست

به دورترین شاخه ی درختی یخ زده

تبعید

تا همیشه ی داستان

لبخندی بعید

از چراغی شکسته و پیر است

***
نبودنت زنی ست پر از تنهایی

که جای خالی ات را

با هیچ کس عوض نمی کند...

#دنیا غلامی

پ .ن :

دانلود